Að hugsa sér, það er bara komin október. Tíminn bara líður og líður, fyrr en varir verðum við komnar heim.
En í gær komum við heim frá Ollerup sem er fimleikaskóli á Fjón. Við fórum þangað á mánudaginn með rútum. Okkar rúta var á tveimur hæðum... aldrei farið í svoleiðis áður, og maðurinn sem keyrði var ábyggilega nálægt 200 kílóunum og við vorum ekki frá því að hann byggji þarna í rútunni, það var allavega kenningin hans Bjössa.
Þegar komið var í skólann, sem var by the way 4 falt stærri en okkar, fórum við í sætsýn um skólann. Á tímabili hélt ég að við værum á leið í helvíti, að þetta væri bara allt saman heljarstórt samsæri hjá skrattanum, IHA og Ollerup því það langt fórum við niður í jörðina og í gegnum nýþröngan lágan gang. En sem betur fer hafði ég rangt fyrir mér, leið okkar lá bara í sal þar sem ekki bara okkar skóli svaf heldur allir hinir skólarnir líka, en við vorum saman komin þarna í þessum sal ca 5 skólar.
Við áttum okkar verstu nótt þarna því við sváfum nánast á hörðu gólfinu því dýnurnar, ef það kallast dýnur, voru jafn mjóar og poki. Daginn eftir vöknuðu allir krambúlegaðir sem var ekki gott því við þurftum að spila íþróttir frá 8 um morguninn til 5 um daginn.
Jóhann átti sinn fyrsta leik klukkan 8 í blakinu og stóð hún sig með eindæmum vel og skallaði meira að segja Helle með hökunni. Þær unnu 1 leik, sem er gott því mér skilst að hin liðin væru súpergóð, allar stelpurnar á sterum og 190 á hæð og smössuðu eins og atómssprengjur.
Ég tók þátt í fótboltanum og unnum við fyrsta leikinn okkar 13-1, næsta leik unnum við 13-1 þann þriðja 5-0 svo var það úrslitaleikurinn og fór hann 6-2 fyrir okkur, sem gerði það að verkum að því unnum mótið og fengum voða flottan ramma í verðlaun og inn í honum viðurkenningarskjal, ekki amarlegt það.
Skólinn okkar vann nú ekki bara stelpufótboltann, 7 manna, heldur vann hann einnig stelpuhandboltann, stelpuacademiuhanboltann og strákaacademiuhandboltann, held það hafi ekki verið neitt meir.
Eftir þetta fórum við heim. En þegar heim var komið fórum við og fengum okkur bestu pizzur í heimi í Veri center svo var farið að sofa.
Um nóttina dreymdi mig svo fallegt, mig dreymdi mig og Óla og ....... allt í einu vaknaði ég við það að Jóhann rífur koddann undan mér, ég lít við og sé hana leggjast á koddann minn en sé síðan hennar kodda hliðina á hausnum á henni, ég var næstum því sprungin en náði að halda ró minni og lét hana kurteisilega vita að hún væri með minn kodda, "ó" segir hún og tekur hann og steinsofnar, en ég... ég var svo reið að ég náði ekkert að sofna aftur, heldur bara glaðvaknaði ég og pældi mikið í þessu en svo náði ég að festa svefn í ca 20 mín en þá hringdi klukkan hjá mér og ég þurfti að fara í eldhúsið.
Næstu helgi er friendsopen hjá okkur, Jóhann er að fara til Köben á morgun að hitta systir sína, ég fer til Köben þar næstu helgi að hitta mömmu, Jóhanna á afmæli þann 14. og Bjössi þann 12.
Hef þetta ekki lengra í bili, þetta er orðið helvíti langt, sakna Íslands, ekki Jóhanna.
Fyrir hönd okkar beggja, María